شهر برلين پر از تاريخ است، پر از حادثه هائی که روزی تلخ و دردناک بوده اند و در مسير زمان خود را به دست تاريخ سپرده اند، و در تاريخ ماندگار و ثبت شده اند. تنها در بعضی از اين محل ها لوح يادبود گذاشته اند، با نوشته ای بر روی آن که در آن جا چه گذشته است.
در رستوران می کونوس هزاران نفرمی آمدند و می رفتند، می نشستند و می خوردند و با هم بحث می کردند. همه روزه صداهای زيادی در فضای آن بلند بوده و حتما موزيک های زيبائی هم در آن پخش و حرف ها و کلمات زيبا و شايد هم نازيبائی در آن رد و بدل می شده است. ولی هيچ کدام از آن ها در تاريخ زنده نماندند. چرا؟ چون به قدر کافی زيبا نبودند؟ يا نه آن قدر زشت و رکيک؟ تاريخ نيازی به صفات ساده و حتا تفضيلی ندارد. صفات عالی هم شايد برای آن کم باشد. او نيازمند اوج است، محتاج عبور از مرز نهايت. نيازمند فتح يک قله، بلند و سر به فلک کشيده. تاريخ تنها محتاج اين چند کلمه و صدا های پشت آن نبود، هر چقدر خشمناک و رعب بر انگيز: "مادر قحبه ها..." و شليک رگبار.
رگبارهائی که درست در همين مکان اين تاريخ جديد را در برلين بنا کرده اند.
و باز تنها اين رگبار ها و فريادها نبودند که موجب ثبت اين لوح يادبود در خيابان پراگر شهر برلين شدند. اين لوح نمايش تاريخی است که برای ثبت آن نياز به کليتی بود، در پس و پيش آن چه که روی داد، وبه آن معنای ماندگاری بخشيد. جنايتی نمونه که امتياز گرفت و ثبت شد و از دل ها نرفت.
روزسه شنبه بيستم ماه آوريل سال 2004، شهردار منطقه ويلمرسدورف طی مراسمی از لوح ياد بودی در جلوی در ورودی رستورانی واقع در خيابان پراگر برلين، به نام سايگون اند مور، پرده برداری کرد.
تا 17 سپتامبر سال 1992 اين رستوران می کونوس نام داشت. امروز می کونوس ديگررستورانی در گوشه ای دنج نيست، تاريخی است ثبت شده در اين شهر. لوحی يادبود برای بازديد هزاران نفری که به اين محل می آيند و می روند، می نشينند و می خورند و با هم بحث می کنند. و شايد هيچ کدام از آن ها در تاريخ زنده نمانند.
با سلام .
گفتم اینجا بنویسم گرچه میتواند از ان بر داشتی رادیکالی و یا عمومی شود اما دنیا همین است . درباره ی میکونو س نوشتید . راستش نمی دانم ... کیست که این کشتار را تقبیح نکند . و مسایل پشت پرده ی این کشتار را نیز .. گذاشتن لوح یاد بود نیز حقی است که برای بسیا ری محفوظ است اما بنظرم داستان کمی با ابزار شوندگی سر وساز دارد . متاسفانه دفاع سیاسی ایران نیز دفاع انسانی از این عمل برلین باقی نگذاشته است . چون سیاست می اید کثافت ان جایی برای انسانیت نمی گذارد . نه میتوان حق به لوح گذاشتن برلین یا ایرانیان طرفدارش نهاد و نه میتوان انرا با این دفاع سیاسی ایران انرا تقبیح کرد . اما گمان میکنم . متاسفانه فرای دفاع کاملا سیاسی حکومت دست الوده ی ایران . المان را نیز نمیتوان کشوری دانست که انرا مرکز تمدن و ارامشی دانست که از ان فر یادی از نقض حقوق بر اورد . تمدنی که اکنون حرکتش را بنام جدایی مسایل از یکدیگر نهاده است و با ز یرکی بسیار حرکت غیر انسا نی را در پوشش این جدایی مسایل نیز ادامه میدهد . نه لوح یاد بودی نصب میشود و نه از سکوت ان سخن گفته میشود . چون فریادی نیز شود چنان با سیاست کثیف دیگری پیوند خورده که جایی برای صحه نهاد ن بر ان نمیگذارد . بهر حال امیدوارم . مفهوم همه جانبه و بزرگ ازادی در چنین کشور هایی خویش را در چنین تبلیغ هایی تحر یف نسازد که ما را ابزار ساز خو یش سازد / با احترام و سپاس از عکسها و نوشته یتان